- Is er daar echt een tunnel? - Ja, daar vinden ze ons nooit.
- Waar is die tunnel? - Hier, kapitein.
- Waar komt hij uit? - Net achter Mandrakos.
We moeten verder.
Anna.
Je hinkt. Heb je hulp nodig?
De vierde dag, 15.00 uur.
Sta op.
Zou er een brandtrap zijn?
Er is hier geen plaats. We gaan ergens anders heen.
Goede mensen.
Geef u over, tenzij u wilt dat er slachtoffers vallen.
De vierde dag, 21.00 uur.
Wilt u zich omdraaien?
U hebt een hele prestatie geleverd. Helaas kon het niks worden.
Wilt u me vertellen waar uw explosieven liggen?
Uw bevelhebber moet de held uithangen. Dat hoeft u niet.
U hebt veel geleden. Waarom zou u dat nog rekken?
De oorlog is voor u voorbij.
Er komt een SS-kapitein om u te ondervragen.
Z'n methodes zijn hard.
U wordt als spionnen beschouwd. U kent de straf die daarop staat.
Maar als een van u de moed heeft me de explosieven te wijzen...
...redt u uw eigen leven en dat van uw kameraden.
Dit is uw enige kans. Ik raad u aan hem te grijpen.
Ik ben geen spion. Ik hoor niet bij hen.
Ik zweer het. Ik ben maar een arme visser.
Ze hebben m'n matrozen gedood en me gedwongen mee te gaan.
- Ik ben hun gevangene. - Waar hebt u Engels geleerd?
Op Cyprus. Ik zweer dat het waar is.
Bent u niet Andrea Stavros? Kolonel Stavros?
Nee, ik ben Nondos Sallonikos, een visser uit Cyprus.
Waarom droeg u dan een schouderholster?
Ze dwongen me het te dragen. Het was een soort grap.
- Waar zijn de explosieven? - Als ik het wist, zou ik het zeggen.
Maar ze hebben niks gezegd.
- Ze vertrouwen me niet echt. - En terecht.
De commandant zal bellen om je te feliciteren, Muesel.
Ze zeggen niks over de explosieven. De Griek zegt dat ie er niet bij hoort.
Dus jij hoort niet bij deze groep? Leugenaar.
Dat deed toch geen pijn? Waar zijn de explosieven?
Dat weet ik niet.
Ik zweer dat ik het niet weet.
Ze hebben me gedwongen met ze mee te gaan.
Ik zei al dat ik een arme visser uit Cyprus was.
Ik ben Nondos Sallonikos. Ik zweer het.
Ze hebben m'n boot gestolen en me gedwongen met ze mee te gaan.
Waar zijn de explosieven? lk wil nu antwoord...
...anders zet ik z'n spalken persoonlijk recht.
Goed dan.
Sta op.
Ik ben ziek.
Roep de wacht binnen.
Pak de telefoon, Oberleutnant.
Zeg dat u tot nader order niet gestoord wilt worden.
Vergeet niet dat ik Duits spreek. Perfect.
Niet erg hygiënisch. En wat een ondergoed.
'' Heil'', allemaal.
- Roy, we laten jou hier. - Ik begrijp het.
We laten ze een tijdje achter ons aan jagen.
Ze mogen niks weten over de landing morgenavond.
Maak je geen zorgen.
Veel geluk.
Wacht.
We laten majoor Franklin achter.
Hij is een gewonde officier en ik verwacht dat hij verzorgd wordt.
We vechten niet tegen gewonden.
We zijn niet allemaal zoals Hauptmann Sessler.
- Waar is het radiostation? - Dat zeg ik niet.
U zou me om allerlei redenen zo doden, maar niet hierom.
Ik zeg toch niks.
- Tot ziens, Roy. - Succes, Keith.
Ik zal je missen, Lucky.
Probeer een rotpatiënt te zijn. Steeds om ondersteken vragen.
Ik zal eraan denken.
Na de oorlog gaan we lunchen: rosbief, Yorkshire pudding, wijn.
- Pastij met niertjes. - Wat je maar wilt. Jij betaalt.
Wat een voorstelling, kolonel.
Hopelijk was het slim om Franklin achter te laten.
Meneer. Nee, u niet, kapitein.
Mr Stavros. Vertel eens iets over uzelf.
- Wat? - Bent u getrouwd?
Ik was getrouwd. M'n vrouw en kinderen zijn vermoord.
Hebt u veel mensen gedood?
Alleen Duitsers. En wat Italianen.
- Kapitein Mallory, u hebt geluk. - Weet ik.
Mr Stavros, ik mag u wel.
Ik mag jou ook wel.
Ik had je niet herkend.
- Ik zou die snor maar afscheren. - Nee, ik ben officier.
Je hebt het verkeerde uniform.
Over vijf minuten slapen. Jullie moeten uitgerust zijn.
We zorgen morgen eerst voor een andere auto.
Dan halen we de explosieven en gaan we naar Navarone.
We moeten om 22.00 uur in het fort zijn.
- Hoe komen we binnen? - Te voet.
- Gaan we hiermee door? - Nee.
Ik heb Franklin verteld dat 't plan is gewijzigd.
Dat we voor afleiding moeten zorgen voor een grote aanval...
...die aan de Turkse kant plaatsvindt.
Ik denk dat ze hem voor de operatie scopolamine geven...
...en dat hij ze dat zal vertellen.
Ze geloven het misschien niet, maar hij wel.
Ik denk dat ze Navarone zullen verlaten...
...om stelling te nemen langs de kust.
Maar er zit nog een garnizoen in het fort.
Dat lokken we weg door Andrea, Pappadimos en Brown...
...voor afleiding te laten zorgen.
Als er genoeg verwarring heerst, kunnen Miller en ik inbreken.
De twee meisjes stelen de snelste boot die ze kunnen vinden...
...zodat we hier weg kunnen als het voorbij is.
Heel slim.
En als ze geen scopolamine hebben? Wat dan?
Stel dat ze de ouderwetse methode gebruiken.
Stel dat hij z'n mond houdt...
...omdat hij een goed mens is?
Misschien moet hij eerst veel doormaken.
Misschien sterft hij liever dan dat hij praat. Hebt u daaraan gedacht?
- Ja, dat heb ik. - Dat zal best.
Dat hebt u vast bij de rots al bedacht. Drie mogelijkheden.
Daarom moesten we die arme stervende man steeds meeslepen.
Als hij het overleeft, komt hij er nooit overheen.
U hebt een belangrijk mens gebruikt.
Ik heb u verkeerd beoordeeld.
U bent meedogenloos, kapitein Mallory.
Ik dacht er bij de rots niet aan, maar als ik dat wel had gedaan...
...was er niks veranderd. Het is onze enige kans.
Ik heb wel honderd klussen gedaan en die hebben niks opgeleverd.
Er komen nog duizend oorlogen tot we er allemaal zijn geweest.
Roy is belangrijker dan de oorlog.
- En als Turkije de vijand wordt? - De wereld mag zichzelf opblazen.
- En die 2000 mannen op Keros? - Die mannen ken ik niet. Deze wel.
Hij was er geweest toen hij viel, Mr Miller.
U hebt makkelijk praten, met uw kopje koffie.
Ik was dankbaar toen u hem achterliet.
Ik hoop dat ik u ook kan gebruiken voor deze klus geklaard is.
Ik kon niets anders bedenken.
Rust vannacht goed uit.
Wat er morgen ook gebeurt, jullie zullen het nodig hebben.
Ik neem de eerste wacht.
Vertel eens, schooljuffrouw. Uit moreel oogpunt...
...en niet vergetende dat we de beschaving vertegenwoordigen...
...denk je dat ik Franklin beschaafd heb behandeld?
- Een hardnekkig type, generaal. - Wat ben u voor zwijn?
Hebt u scopolamine? Geef hem dat dan.
U kunt gaan.
Scopolamine. En niks anders. Begrepen?
De laatste dag, 06.30 uur.
Onze vrachtwagen is kapot. Je moet hem meteen repareren.
Die twee idioten daar kan ik het beste naar het oostfront sturen.
Ik ben een goede monteur. Ik repareer hem wel.
Handen omhoog.
Ze branden Mandrakos plat. Als straf.
Dit stadsdeel is ontruimd. De huizen zijn door de kanonnen verzwakt.
De laatste dag, 21.00 uur.
- Waar vinden de aanvallen plaats? - Aan de Turkse kant.
Hoe laat?
Als ik niet meteen opereer, gaat deze man dood.
Zijn de tijden duidelijk? Nog vragen?
Veel geluk.
Deze heb ik niet nodig. Neem maar mee.
ledereen blijft hier. Het feest is voorbij.
lemand heeft op de taart getrapt.
Bewijsstuk A: een uurwerkontsteker. Eenvoudig, maar effectief.
Alleen werkt deze niet meer. De contactarm is afgebroken.
Deze klok kan nog geen rotje ontsteken.
Bewijsstuk B ontbreekt.
Al m'n traag brandende lonten zijn verdwenen.
Bewijsstuk C: m'n pennen.
75 korrels knalkwik per stuk.
Genoeg om m'n hand eraf te blazen. En bijzonder onstabiel.
- Er is hier dus een verrader. - Het is vast op de basis gebeurd.
Nee, ik heb alles gecontroleerd voor ik daar wegging.
Nee, hier. Lemand die hier is.
Maar wie?
Ik heb het twee keer uit m'n ogen gelaten.
De eerste keer toen Andrea en Maria het verstopten.
Maar na afloop was het in orde.
De andere keer was toen we allemaal de poorten verkenden.
Allemaal...
...behalve zij.
We lieten haar achter in de vrachtwagen. Alleen.
- U bent gek. - Laat me even denken.
We zitten hier voortdurend in de problemen.
We zaten in de boomgaard en zij stond in een boom.
ledereen kan een vliegtuig seinen met een spiegel. En ze vonden ons.
En in de tunnel liep ze ineens erg mank. Loopt ze nu nog mank?
Als ze achterbleef, kon ze iets achterlaten.
Daarom wachtten de Duitsers bij de dokter op jullie.
- En ze kwamen naar haar huis. - En ze hielp ons ontsnappen.
Natuurlijk. Anders was alles daar vernield.
Dus wat doet ze?
Ze gaat naar haar slaapkamer om een briefje achter te laten.
En ze neemt ons mee naar een feest waar we niet kunnen schieten.
Dan zouden we de halve bevolking doden.
Je bent gestoord.
O, ja?
Misschien wel. Ik kijk nergens meer van op.
Maar we zijn er zo achter.
Laten we die vreselijke littekens op haar rug eens bekijken.
Wil je die littekens niet eens zien, Maria?
Kijk eens aan.
Kunnen jullie het niet geloven?
Geloof het maar.
Ik kan niet tegen pijn.
Dapper zijn is makkelijk als je vrij bent.
Maar ik werd gepakt.
De anderen waren vrij, maar hielpen me niet. Ik was alleen.
Alleen in hun handen.
Ze zeiden dat ze me in hun bordelen zouden zetten.
Dat ze me zouden martelen.
Ik zag wat ze anderen aandeden.
Ik kan niet tegen pijn.
Waarom liep je niet naar ons over toen we hier kwamen?
Je had met ons kunnen meedoen. Een kans om van ze af te komen.
Het zou niks worden.
Jullie maakten geen kans. Het was vanaf het begin hopeloos.
Jullie komen hier nooit weg.
Dat wilde ik je vertellen.
- Kun je iets doen? - Ik weet het niet.
Je kunt ze altijd laten ontploffen, maar je wilt er niet bij zijn.
Vergeet u niet iets, kapitein?
De dame. Er zijn drie mogelijkheden.
Als ze haar hier vinden, hebben ze geen waarheidsserum nodig.
We kunnen haar meenemen, maar dat maakt het moeilijker.
En ten derde... Dat is Andrea's keus.
- Jij wilt het volle pond, hè? - Reken maar.
Ik kon gisteravond niet slapen.
- Je mag haar best doden. - Ik wil haar niet doden.
Ik ben geen geboren soldaat. Ik zit hier vast.
Als ik geen slechte grappen maakte, zou ik gek worden.
Ik laat het moorden liever over aan een officier, een heer, een held.
Ik vind dit ook niet leuk.
Ik zit net zo goed vast als jij.
U bent een officier. Dat heb ik nooit willen worden.
Dan heb je het makkelijk gehad.
lemand moet verantwoordelijk zijn. Dacht je dat 't makkelijk was?
Geen idee.
Ik vraag me af wie er verantwoordelijk is.
Degene die het bevel geeft of degene die het uitvoert. Wacht.
Om deze klus af te maken, moeten we haar doden.
We weten hoe graag u de klus wilt klaren.
Ik heb nog nooit een vrouw gedood en ik ben pietluttig.
Doet u het maar, zodat wij het eens niet hoeven te doen.
Wees een vader voor uw mannen.
Klim eens van uw kruis, doe uw ogen dicht en schiet.
Wat vindt u ervan, kapitein?
Jullie weten wat jullie moeten doen.
Ga met Maria mee, Brown.
Je weet dat het makkelijk is iemand te doden als je een uniform draagt.
Soms is het moeilijker het niet te doen.
Jij hebt langs de zijlijn gestaan.
Maar die tijd is voorbij.
Nu zit je er tot over je oren in.
Bewijs maar dat je alles weet van explosieven.
Als je niet iets bedenkt, gebruik ik dit ding voor jou.
Ik meen het. Kom mee.
We staan klaar, generaal.
Een koerier. Maak plaats.
Snel. Wegwezen.
INGANG VAN DE KANONNENGROT
- Wat was dat? - Geen idee. Het was een zware.
- Ik roep wel als ik je nodig heb. - U zegt het maar.
Slaap je?
Waar is m'n koffie?
Doe dat gordijn dicht.
Ik ga terug naar het fort. Jullie blijven hier.
Help.
Detonators, graag.
Ik ben over 30 seconden klaar.
Miller.
- Miller. - Wat is er?
Wat doe je?
Ze vinden dat spul zo in die kanonnen.
Als ze onvoorzichtig zijn, is het resultaat hetzelfde.
Maar ik reken op dit stukje werk hier.
Wilt u de lift laten zakken?
Als ze de lift naar beneden sturen, komt dat wieltje hier terecht.
Dan raakt 't deze draden en ontstaat er 'n circuit.
Dan ontploft m'n springlading en dit dingetje hier...
...dat ik heb geleend.
- Ik doe wat smeer op de draden. - Weet je zeker dat het lukt?
Ik garandeer niks, maar het is goed mogelijk.
Als dit ontploft, ontploft alles hier mee.
En als er geen contact ontstaat?
Dan is het mijn schuld als er een torpedojager zinkt. Of allemaal.
Alleen zo krijg ik de klus geklaard.
U zei al dat ik er tot over m'n oren inzat.
Schiet op.
Na u. Ik kan niet zwemmen. U laat me toch niet verdrinken?
Ik red het niet.
Schiet op, man. Pak aan.
Pak aan.
Twee impulsen op 80 graden. Afstand: 7,5 kilometer.
Sla alarm.
Torpedoboten in aantocht. Herhaal: torpedoboten in aantocht.
Jij daar. Onderzoeken.
Hier boven zit er één.
Verder zoeken.
Vijand binnen bereik.
Spiro is dood, hè?
Wat is er gebeurd?
Hij vergat z'n taak.
Batterij klaar, generaal.
Batterij bezetten.
- Batterij bezetten. - Kanonnen klaar.
Naar de kanonnen.
Ontgrendelen.
Gereed tot vuren.
Naar 28.
90 graden.
En nu ga je terug naar Kreta.
- Ga met ons mee. - Ons?
- Met mij. - Ik moet terug.
Je weet wat ze met Mandrakos deden.
Navarone zal zwaar moeten boeten.
- Ik help je wel. - Ik ga terug.
- De klus is geklaard. - Jouw klus.
Dacht je dat je daar in leven kon blijven?
Mij heb je niet snel dood.
De jongens op Keros zullen blij zijn.
Het wordt wat vol, maar zo'n zeereis is lekker.
Frisse lucht, lekker eten, mooie meisjes.
Ik wil me verontschuldigen en u feliciteren.
- Ik dacht niet dat het zou lukken. - Ik ook niet.